Begeleiding huisarts bij diagnose kanker

Begeleiding huisarts bij diagnose kanker

Vaak verdwijnen mensen na de diagnose kanker uit beeld bij de huisarts. Onderzoek door de Nederlandse Federatie voor Kankerpatiënten (NFK) laat zien dat bijna driekwart van de patiënten een gesprek met de huisarts wil na de diagnose kanker en ook huisartsen blijven graag betrokken.

Met het GRIP-zorgpad kunnen kankerpatiënten tijdens hun behandeling gebruik maken van begeleiding door de eigen huisarts en een oncologisch geschoolde thuiszorgverpleegkundige.

Vrouw krijgt slecht nieuws bij huisarts

Betrokkenheid huisarts is waardevol

Wanneer iemand de diagnose kanker krijgt, gebeurt dat in het ziekenhuis. Ook de behandeling zal normaal gesproken in het ziekenhuis plaatsvinden. Hierdoor kan de huisarts buiten beeld raken. En dat is jammer, want de betrokkenheid van huisartsen is waardevol voor patiënten, ook tijdens het behandeltraject. De huisarts kent het medisch dossier, de geschiedenis en de gezinssituatie. Met deze kennis kan hij helpen bij het maken van passende keuzes. Hij kan de wensen van de patiënt bespreken en vragen voor het ziekenhuis formuleren. Tijdens de behandeling kan de huisarts patiënten en hun gezin begeleiden en rekening houden met de invloed van eventuele andere aandoeningen.

Time out-gesprek met huisarts

Het zorgpad bestaat uit twee onderdelen. Het eerste is het zogeheten time out-gesprek. Dit voert de patiënt met de huisarts nadat hij de diagnose kanker heeft gekregen. Buiten de context van het ziekenhuis kijken zij samen naar de best passende behandeling. Ook bespreken zij de wensen voor de begeleiding. Het gaat erom dat patiënten een pauze kunnen nemen voordat de medische mallemolen begint.

Begeleiding door thuiszorgverpleegkundige

Het tweede onderdeel van het zorgpad is de doorlopende begeleiding die de patiënt tijdens de behandeling krijgt van de huisarts en een oncologisch geschoolde thuiszorgverpleegkundige. Deze thuiszorgverpleegkundige schakelt met zowel de huisarts als het ziekenhuis.

De oncologieverpleegkundige heeft meer tijd voor patiënten en kan hen goed monitoren, waardoor zij minder vaak naar het ziekenhuis hoeven. In overleg met het ziekenhuis en de huisarts kunnen kankerpatiënten hier gebruik van maken en wordt bepaald hoe deze thuiszorg eruitziet.

Angst voor terugkeer

Ook na de behandeling, als de huisarts weer de centrale zorgverlener wordt, is doorlopende begeleiding van een patiënt belangrijk. Daarom is het voor beiden beter als de huisarts goed op de hoogte blijft van de situatie en steeds betrokken is geweest. Voor patiënten begint het verwerkingsproces vaak pas na afloop, als ze geconfronteerd worden met de gevolgen van de ziekte en de behandeling.

Contactgegevens

Meer weten? Neem contact op met de initiatiefnemer.

Waar: Utrecht

Betrokken organisatie: UMC Utrecht